Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 9
Vyākaraṇa-saṅgraha: Pada–Vibhakti–Kāraka–Lakāra–Samāsa
आधारे चापि विप्रेंद्र रक्षार्थानां प्रयोगतः । ईप्सितं चानीप्सितं यत्तदपादानकं स्मृतम् ॥ ९ ॥
ādhāre cāpi vipreṃdra rakṣārthānāṃ prayogataḥ | īpsitaṃ cānīpsitaṃ yattadapādānakaṃ smṛtam || 9 ||
ឱ ព្រាហ្មណ៍អធិរាជ ក្នុងការប្រើប្រាស់ពិតប្រាកដ ទោះបីជាពាក់ព័ន្ធនឹងមូលដ្ឋាន (អាធារ) ក៏ដោយ ពេលយកអ្វីមួយទៅប្រើសម្រាប់ការការពារ—ទាំងអ្វីដែលចង់បាន និងមិនចង់បាន—នោះត្រូវបានចាត់ទុកថាជាសម្ពន្ធអបាទាន (វិភត្តិបញ្ចមី/ចេញពីប្រភព)។
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: none
FAQs
It shows that Moksha-Dharma instruction in the Narada Purana includes disciplined Vedic learning: precise speech (Vyākaraṇa) is treated as a supporting limb (Vedāṅga) for clarity in dharma and right understanding.
Indirectly: by refining correct meaning through grammar, it prevents misunderstanding of scriptural statements that guide devotion; accurate comprehension supports steady bhakti rather than confusion from faulty interpretation.
Vyākaraṇa (Sanskrit grammar), specifically the kāraka called apādāna (ablative/source of separation), including its application in protective contexts (rakṣārtha-prayoga) whether the object involved is desired (īpsita) or undesired (anīpsita).