Narada Purana — Purva Bhaga, Shloka 14
Sṛṣṭi-pralaya-kathana: Mahābhūta-guṇāḥ, Vṛkṣa-indriya-vādaḥ, Prāṇa-vāyu-vyavasthā
अनादिनिधनो देवस्तथा तेभ्योऽजरामरः । अव्यक्त इति विख्यातः शाश्वतोऽथाक्षयोऽव्ययः ॥ १४ ॥
anādinidhano devastathā tebhyo'jarāmaraḥ | avyakta iti vikhyātaḥ śāśvato'thākṣayo'vyayaḥ || 14 ||
ព្រះអម្ចាស់ដ៏ទេវភាពនោះ គ្មានដើមកំណើត និងគ្មានទីបញ្ចប់; លើសលប់ពីសត្វទាំងឡាយទាំងនោះទៀត ទ្រង់មិនចាស់ មិនស្លាប់។ ទ្រង់ល្បីថា «អវ្យក្ត» (មិនបង្ហាញ) — អស់កល្បជានិច្ច មិនរលួយ មិនអស់បាត់។
Sanatkumara (teaching Narada)
Vrata: none
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: bhakti
FAQs
It establishes the Supreme Reality as beginningless, endless, ageless, and deathless—pointing the seeker beyond perishable beings toward the eternal Avyakta as the basis for liberation (moksha).
By defining the Lord as śāśvata (eternal) and avyaya (unchanging), it directs devotion away from temporary gains and toward steadfast worship and remembrance of the imperishable Supreme.
No specific Vedanga technique is taught in this verse; however, it uses precise doctrinal terminology (e.g., avyakta, akṣaya, avyaya) that supports Vedantic interpretation and disciplined scriptural study (śāstra-vicāra).