हेमसूत्रैः सकटकैर् अङ्गुलीयपवित्रकैः वासोभिः शयनीयैश्च तथोपस्करपादुकैः क्षीरेण भोजनं दद्याद् यावद्दिनचतुष्टयम् //
hemasūtraiḥ sakaṭakair aṅgulīyapavitrakaiḥ vāsobhiḥ śayanīyaiśca tathopaskarapādukaiḥ kṣīreṇa bhojanaṃ dadyād yāvaddinacatuṣṭayam //
ដោយខ្សែមាស រទេះតូចៗ ចិញ្ចៀន និងចិញ្ចៀនបរិសុទ្ធសម្រាប់ម្រាមដៃ ព្រមទាំងសម្លៀកបំពាក់ និងគ្រែពូក ក៏ដូចជាឧបករណ៍ប្រើប្រាស់ក្នុងផ្ទះ និងស្បែកជើង—គួរផ្តល់អាហារដែលចម្អិនដោយទឹកដោះគោ រយៈពេលពេញបួនថ្ងៃ។
This verse does not discuss pralaya; it focuses on dāna-dharma—material gifts and a four-day milk-based feeding observance.
It outlines a householder-style duty of charity: donating useful goods (clothing, bedding, utensils, footwear, ritual items) and sustaining a feeding offering for four days—an ideal also applicable to royal patronage.
The ritual significance is the prescribed dāna list (including pavitraka ritual rings) and the specific duration—four days—of offering milk-based food, indicating a structured vow/feeding rite rather than Vāstu or temple-building rules.