Shloka 8
Adhyaya 72 — The Reconciliation Rite, Sarasvati Sacrifice, and the Birth of Uttama Manu (Auttama Manvantara Prelude)
ब्राह्मण उवाच तव संप्रीतये तस्याः वरेष्टिरुपकारिणी । क्रियते मित्रकामैर्या मित्रविन्दां करोमि ताम् ॥
brāhmaṇa uvāca tava saṃprītaye tasyā vareṣṭir upakāriṇī / kriyate mitrakāmair yā mitravindāṃ karomi tām
ព្រះព្រាហ្មណ៍បាននិយាយថា៖ «ដើម្បីឲ្យព្រះអង្គពេញចិត្តទាំងស្រុង មានពិធី ‘វរ-អិឋិ’ (vara-iṣṭi) ដ៏មានអានិសង្សខ្ពស់ សម្រាប់នាង។ ពិធីនេះធ្វើដោយអ្នកប្រាថ្នាមិត្តភាព; ដោយវា ខ្ញុំនឹងធ្វើឲ្យនាងក្លាយជា ‘មិត្រវិន្ទា’—អ្នករកឃើញ ឬជារូបនៃសេចក្តីស្និទ្ធស្នាលដោយមិត្តភាព»។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Domestic harmony is treated as a dhārmic good; the text frames reconciliation not merely as emotion but as a cultivated virtue, supported by disciplined ritual and right counsel.
Primarily Ānuśaṅgika/Upākhyāna (didactic narrative) rather than direct Sarga/Pratisarga/Manvantara/Vaṃśa/Vaṃśānucarita; it supports dharma through exemplary story.
‘Friendship’ (maitrī) is presented as a power that can be ritually invoked—symbolizing the transformation of inner dispositions (saṃskāra) through sacred action and intention.