Shloka 32
Adhyaya 72 — The Reconciliation Rite, Sarasvati Sacrifice, and the Birth of Uttama Manu (Auttama Manvantara Prelude)
सर्वार्थशास्त्रतत्त्वज्ञो धर्मानुष्ठानतत्परः ।
मन्वन्तरेश्वरॊ धीमान् ! भविष्यति स वै मनुः ॥
sarvārthaśāstra-tattvajño dharmānuṣṭhāna-tatparaḥ | manvantareśvaro dhīmān! bhaviṣyati sa vai manuḥ ||
«គាត់នឹងដឹងគោលការណ៍ពិតនៃសាស្ត្រទាំងអស់ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងគោលបំណងនៃជីវិតមនុស្ស; គាត់នឹងឧស្សាហ៍អនុវត្តធម៌។ ដោយប្រាជ្ញា គាត់នឹងក្លាយជាព្រះអធិបតីនៃមន្វន្តរៈមួយ—ពិតប្រាកដ គាត់នឹងក្លាយជា មនុ (Manu)»។
FAQs
The ideal epochal ruler (Manu) is defined not by birth alone but by wisdom and commitment to dharma—knowledge (śāstra-tattva) must culminate in lived observance (anuṣṭhāna).
Directly Manvantara (description of a Manu as presider of an age), embedded within Vaṃśānucarita narrative.
Manu represents the archetype of cosmic legislation: when wisdom and dharma converge in a single person, that person becomes the ‘axis’ around which an age (manvantara) is ordered.