Shloka 24
Adhyaya 72 — The Reconciliation Rite, Sarasvati Sacrifice, and the Birth of Uttama Manu (Auttama Manvantara Prelude)
मार्कण्डेय उवाच ततः स राजा तं विप्रमाहास्मिन् कीदृशी क्रिया ।
तन्मूकतापनॊदाय स च तं प्राह पार्थिवम् ॥
mārkaṇḍeya uvāca tataḥ sa rājā taṃ vipram āhāsmin kīdṛśī kriyā | tanmūkatāpanodāya sa ca taṃ prāha pārthivam ||
មារកណ្ឌេយៈបាននិយាយថា៖ បន្ទាប់មក ព្រះរាជាបានសួរព្រាហ្មណ៍នោះថា «មានពិធីប្រភេទណា ដើម្បីដកចេញភាពស្ងៀមមិនអាចនិយាយនោះ?» ហើយព្រាហ្មណ៍បានឆ្លើយទៅកាន់អ្នកគ្រប់គ្រង។
FAQs
Kingship is shown as cooperating with sacred expertise: the ruler seeks dharmic-ritual guidance rather than acting arbitrarily.
Narrative instruction allied to dharma/ritual practice; not a core pancalakṣaṇa category.
The turn to a vipra indicates that vāg (speech) is restored through śruti-informed means—mantra and iṣṭi—rather than merely social power.