Shloka 21
Adhyaya 72 — The Reconciliation Rite, Sarasvati Sacrifice, and the Birth of Uttama Manu (Auttama Manvantara Prelude)
राजोवाच निःशङ्कं ब्रूहि मत्तो यद्भवात्या किञ्चिदीप्सितम् ।
तदलब्ध्यं न ते भीरु ! तवायत्तोऽस्मि नान्यथा ॥
rājovāca niḥśaṅkaṃ brūhi matto yad bhavātyā kiñcid īpsitam | tad alabhyaṃ na te bhīru! tavāyatto 'smi nānyathā ||
ព្រះរាជាមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរនិយាយដោយមិនស្ទាក់ស្ទើរ អ្វីក៏ដោយដែលអ្នកប្រាថ្នាពីខ្ញុំ។ សម្រាប់អ្នក អ្នកខ្លាចអៀនអើយ វាមិនមែនជារឿងមិនអាចទទួលបានទេ; ខ្ញុំស្ថិតក្រោមបញ្ជារបស់អ្នក—មិនមានអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ»។
FAQs
Power is idealized as service: the king’s authority is to be used to remove suffering when properly petitioned.
Ethical exemplum within narrative (ācāra/dharma), not pancalakṣaṇa proper.
The vow-like assurance mirrors ritual ‘vara’ (granting of boon), setting karmic accountability on the giver.