Shloka 13
Adhyaya 65 — Svarocis Enjoys on the Mountain; A Debate on Marital Fidelity and Desire
नायं धन्यो यतो लज्जा नान्यस्त्रीसन्निकर्षतः ।
अन्यां स्त्रियमयं भुङ्क्ते न सर्वास्वस्य मानसम् ॥
nāyaṃ dhanyo yato lajjā nānya-strī-sannikarṣataḥ | anyāṃ striyam ayaṃ bhuṅkte na sarvāsvasya mānasam ||
គាត់មិនមែនជាអ្នកមានពរទេ ព្រោះគាត់គ្មានអៀនខ្មាសនៅជិតស្ត្រីផ្សេងៗ។ បុរសនេះរីករាយជាមួយស្ត្រីម្នាក់ទៀត; ចិត្តរបស់គាត់មិនស្ថិតមាំ (មិនស្មោះត្រង់ជាប់លាប់) ចំពោះពួកនាងទាំងអស់ឡើយ។
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse treats lack of restraint (lajjā) and indulgence in ‘another woman’ as signs of inner disorder; true ‘blessedness’ is measured by integrity and a mind capable of committed affection.
Dharma (ācāra and self-restraint) taught via dialogue; ancillary to the Purāṇa’s larger narrative structure.
‘Mind not settled’ indicates the scattered citta; the critique is ultimately yogic—unmastered desire disperses consciousness and prevents inner fullness.