Adhyaya 65 — Svarocis Enjoys on the Mountain; A Debate on Marital Fidelity and Desire
अभीष्टा कस्यचित्कान्ता कान्तः कस्याश्चिदीप्सितः ।
परस्परानुरागाढ्यं दाम्पत्यमतिदुर्लभम् ॥
abhīṣṭā kasyacit kāntā kāntaḥ kasyāścid īpsitaḥ | parasparānurāgāḍhyaṃ dāmpatyam ati-durlabham ||
បុរសអាចប្រាថ្នាប្រពន្ធជាទីស្រឡាញ់ ហើយស្ត្រីអាចប្រាថ្នាប្តីជាទីស្រឡាញ់; ប៉ុន្តែអាពាហ៍ពិពាហ៍ដែលសម្បូរដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ទៅវិញទៅមក គឺកម្រណាស់។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The ethical ideal is reciprocity (parasparānurāga), not mere possession or one-sided desire; harmony in household life is portrayed as a rare fruit of character and merit.
Dharma instruction through dialogue (upadeśa in upākhyāna).
Mutual love symbolizes integration of dualities (male/female, self/other); its ‘rarity’ reflects how seldom the mind becomes non-grasping and truly relational.