Shloka 7
Adhyaya 62 — Sumati's Tale
अथ सा चारुसर्वाङ्गी तत्रासक्तात्ममानसा ।
निश्वासपरमा निन्ये दिनशेषं तथा निशाम् ॥
atha sā cārusarvāṅgī tatrāsaktātmamānasā | niśvāsaparamā ninye dinaśeṣaṃ tathā niśām ||
បន្ទាប់មក ក្រមុំដែលមានអវយវៈស្រស់ស្អាតនោះ ដោយចិត្តនិងបេះដូងភ្ជាប់នៅទីនោះ (ចំពោះគាត់) បានចំណាយពេលដែលនៅសល់នៃថ្ងៃ និងយប់ផងដែរ ជាចម្បងក្នុងការដកដង្ហើមធ្ងន់ៗ។
{ "primaryRasa": "karuna", "secondaryRasa": "shringara", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Attachment is portrayed as consuming time and attention (day and night), illustrating how desire narrows consciousness and reduces freedom.
Narrative psychology; not pañcalakṣaṇa.
‘Sighing’ signals prāṇic imbalance: when the mind clings, breath becomes disturbed—an implicit yogic cue linking emotion and prāṇa.