Shloka 32
Adhyaya 54 — Cosmography of Jambudvipa: Continents, Oceans, Varshas, and Mount Meru
तेषु नक्षत्रविन्यासाद्विषयाः समवस्थिताः ।
चतुष्वपि द्विजश्रेष्ठ ग्रहाभिभवपाठकाः ॥
teṣu nakṣatra-vinyāsād viṣayāḥ samavasthitāḥ | catuṣv api dvijaśreṣṭha grahābhibhava-pāṭhakāḥ ||
នៅក្នុងតំបន់ទាំងនោះ ដោយការរៀបចំតាមនក្ខត្រ (ផ្កាយចន្ទ្រ) ដែនដីត្រូវបានកំណត់ជាលំដាប់; ក្នុងទាំងបួននេះ ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរ មានអ្នកសូត្រ និងអ្នកដឹង ដែលបកស្រាយឥទ្ធិពលខ្លាំងក្លារបស់ភពទាំងឡាយ។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "adbhuta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The verse normalizes interpretive traditions (pāṭhakāḥ) that read cosmic patterns. Ethically, it suggests responsibility in knowledge: astral lore is framed as a disciplined ‘reading,’ not superstition.
Sthāna: celestial ordering tied to terrestrial regions; an extension of cosmographic description.
Nakṣatra and graha ‘placements’ can symbolize patterned tendencies within the psyche; the ‘readers’ represent discriminative awareness that interprets and moderates overpowering impulses.