Shloka 26
Adhyaya 41 — Yogic Conduct and the Discipline Leading to Siddhi
समाहितो ब्रह्मपरोऽप्रमादी शुचिस्तथैकान्तरतिर्यतेंद्रियः ।
समाप्नुयाद्योगमिमं महात्मा विमुक्तिमाप्रोति ततः स्वयोगतः ॥
samāhito brahmaparo 'pramādī śucis tathaikāntaratir yatendriyaḥ / samāpnuyād yogam imaṁ mahātmā vimuktim āproti tataḥ svayogataḥ
បុរសមានមហាត្មា ដែលប្រមូលចិត្ត ស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះព្រហ្មន៍ ប្រុងប្រយ័ត្ន បរិសុទ្ធ រីករាយក្នុងភាពឯកោ និងទប់ស្កាត់អារម្មណ៍ទាំងឡាយ អាចសម្រេចយោគៈនេះ; បន្ទាប់មក ដោយយោគៈរបស់ខ្លួន គាត់ឈានដល់មោក្ខៈ (ការលះបង់ចេញពីសង្សារ)។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Liberation is portrayed as the fruit of sustained character and practice: vigilance, purity, solitude, and sense-restraint are not accessories but the operating conditions for yoga to mature into freedom.
A mokṣa-prakaraṇa (liberation-topic) inserted into the Purāṇa’s teaching portions; not a pancalakṣaṇa narrative unit.
‘By his own yoga’ emphasizes direct realization (aparokṣa-anubhava) rather than borrowed authority; the listed virtues are the subtle ‘guards’ preventing leakage of prāṇa and attention.