Shloka 5
Adhyaya 38 — Dattatreya on Non-Identification (Mamata) and the Path to Liberation
सोऽहं न दुःखी न सुखी यतोऽहं प्रकृतेः परः ।
यो भूताभिभवो भूतैः सुखदुःखात्मकॊ हि सः ॥
so 'haṃ na duḥkhī na sukhī yato 'haṃ prakṛteḥ paraḥ |
yo bhūtābhibhavo bhūtaiḥ sukhaduḥkhātmako hi saḥ ||
ដូច្នេះ ខ្ញុំមិនទុក្ខសោកក៏មិនសប្បាយទេ ព្រោះខ្ញុំលើសពីប្រក្រឹតិ (ធម្មជាតិវត្ថុ)។ អ្នកណាដែលត្រូវសភាព និងអង្គភាពទាំងឡាយគ្រប់គ្រង នោះពិតជាបង្កប់ដោយសុខ និងទុក្ខ។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "bhakti", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Freedom is defined as dis-identification: happiness and sorrow apply to the conditioned personality, not to the witnessing Self. Practically, this supports steadiness amid gain/loss.
Jnana-oriented instruction; ancillary to dharma teaching rather than a pancalakṣaṇa enumeration.
‘Beyond prakṛti’ signals a Sāṃkhya/Upaniṣadic register: puruṣa (witness) is untouched; sukha-duḥkha arise where identification with guṇas persists.