Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
मन्त्रपूर्वं पितॄणाञ्च कुर्यादावाहनं बुधः । अपसव्यं तथा चार्घ्यं यवार्थञ्च तथा तिलैः ॥
mantrapūrvaṃ pitṝṇāñ ca kuryād āvāhanaṃ budhaḥ / apasavyaṃ tathā cārghyaṃ yavārthañ ca tathā tilaiḥ
បន្ទាប់មក អ្នកប្រាជ្ញគួរអញ្ជើញពិត្រ (Pitṛs) ដោយមន្ត្រ។ ក្នុងរបៀប អបសាវ្យ (apasavya) គាត់គួរថ្វាយអរឃ្យ (arghya) រួមជាមួយស្រូវបាលី (yava) និងគ្រាប់ល្ង (tila) ផងដែរ។
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Ancestral rites combine inner intention (mantra) and tangible tokens (tila, yava). The teaching emphasizes that remembrance and gratitude should be enacted, not merely felt.
Ritual/dharma instruction; not sarga/pratisarga/vaṃśa/manvantara/vaṃśānucarita.
Sesame (tila) is traditionally linked with ancestral satisfaction and subtle nourishment; mantra is the ‘address’ that directs offering to its intended subtle recipients.