Shloka 32
Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
पितरस्तु तयोर् मासं तस्मिन् रेतसि शेरते ।
गत्वा च योषितं श्राद्धे यो भुङ्क्ते यश्च गच्छति ॥
pitarastu tayormāsaṃ tasmin retasi śerate | gatvā ca yoṣitaṃ śrāddhe yo bhuṅkte yaśca gacchati ||
បុព្វបុរសរបស់មនុស្សទាំងពីរ (បុរស និងស្ត្រី) នឹងស្ថិតនៅក្នុងទឹកកាមនោះរយៈពេលមួយខែ។ ហើយទាក់ទងនឹងស្រាទ្ធ៖ អ្នកដែលទៅរកស្ត្រី (ដើម្បីរួមភេទ) អ្នកដែលបរិភោគ (បន្ទាប់មក) និងអ្នកដែលចាកចេញ (នៅក្នុងស្ថានភាពនោះ) ត្រូវបានពាក់ព័ន្ធនឹងកំហុស (ដូចនឹងការបញ្ជាក់នៅខាងក្រោម)។
{ "primaryRasa": "bhayanaka", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The text uses strong bodily imagery to deter indulgence: personal acts are said to rebound upon one’s lineage, stressing responsibility toward ancestors and descendants.
Ācāra/dharma passage; it is prescriptive and consequence-oriented rather than cosmological or genealogical.
The ‘month’ motif echoes cycles of bodily/ritual time; the pitṛs are symbolically bound to the performer’s bodily state, implying that ritual purity is not merely external but psycho-physical.