Adhyaya 31 — Naimittika and Related Śrāddha Rites: Sapiṇḍīkaraṇa, Eligibility, Timing, and Procedure
वेदोज्झोऽथाग्निसन्त्यागी वृषलीपतिदूषितः ।
तथान्ये च विकर्मस्था वर्ज्याः पितृ्येषु वै द्विजाः ॥
vedojjho 'thāgnisantyāgī vṛṣalīpatidūṣitaḥ | tathānye ca vikarmasthā varjyāḥ pitryeṣu vai dvijāḥ ||
អ្នកដែលបោះបង់វេដៈ; អ្នកដែលបោះបង់ភ្លើងបូជាសក្ការៈ; អ្នកដែលមានមលិនដោយការចូលរួមជាមួយប្តីរបស់ស្ត្រីសូទ្រ (Śūdra); និងអ្នកដទៃដែលប្រព្រឹត្តអំពើហាមឃាត់—បុរសទ្វិជៈ (twice-born) ដូច្នេះគួរត្រូវជៀសវាងក្នុងពិធីសម្រាប់បុព្វបុរស។
{ "primaryRasa": "dharma", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
The text links śrāddha efficacy to sustained discipline (Veda and agnihotra). The ethical claim is that public religious responsibility and personal restraint safeguard the sanctity of intergenerational obligations.
Ancillary dharma/ācāra material: it regulates conduct rather than narrating creation, dissolutions, genealogies, or manvantaras.
‘Abandoning Veda/fire’ symbolizes a break in sacred continuity; since śrāddha is a continuity-rite (linking descendants and ancestors), the recipient’s continuity of practice is treated as mirroring the rite’s subtle purpose.