Shloka 8
Adhyaya 26 — Madālasa Names Alarka and Reorients Him Toward Kshatriya Duty
चतुर्थस्य सुतस्याथ चिकीर्षुर्नाम भूमिपः ।
ददर्श तां शुभाचारामीषद्धासां मदालसाम् ।
तामाह राजा हसतीं किञ्चित् कौतूहलान्वितः ॥
caturthasya sutasyātha cikīrṣur nāma bhūmipaḥ / dadarśa tāṃ śubhācārām īṣaddhāsāṃ madālasām / tām āha rājā hasatīṃ kiñcit kautūhalānvitaḥ
បន្ទាប់មក ព្រះមហាក្សត្រ—មានព្រះបំណងដាក់នាមដល់ព្រះរាជបុត្រទីបួន—បានឃើញម៉ាដាលាសា អ្នកមានសីលធម៌ល្អ កំពុងញញឹមបន្តិច។ ព្រះមហាក្សត្រមានចិត្តចង់ដឹង ក៏មានព្រះបន្ទូលទៅនាង ខណៈនាងកំពុងសើច។
{ "primaryRasa": "adbhuta", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Curiosity becomes the doorway to instruction: the king’s question invites Madālasa to articulate a deeper criterion for naming and for life-goals beyond martial display.
Didactic narrative (upākhyāna) serving Dharma teaching; not a direct Vaṃśa listing here, though situated in a royal family context.
Madālasa’s ‘slight smile’ suggests compassionate irony: she sees the impermanence of worldly labels and is poised to redirect meaning from externals to inner destiny.