Shloka 27
Adhyaya 23 — Ashvatara’s Vow for Madalasa and the Bestowal of Musical Science by Sarasvati
तस्मादहं तथा यत्नं करिष्ये पुत्रकावितः ।
तपश्चर्यां समास्थाय यथैतत् साध्यतेऽचिरात् ॥
tasmād ahaṁ tathā yatnaṁ kariṣye putrakāv itaḥ | tapaś-caryāṁ samāsthāya yathaitat sādhyate 'cirāt ||
ដូច្នេះ ដោយការជំរុញរបស់អ្នក កូនៗរបស់ខ្ញុំ ខ្ញុំនឹងខិតខំប្រឹងប្រែងយ៉ាងនេះ ដោយចូលធ្វើតបស្យា (ការប្រតិបត្តិអាសេតិក) ដើម្បីឲ្យកិច្ចការនេះសម្រេចដោយមិនពន្យារ។
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
When ordinary means are inadequate, dharmic resolve turns to tapas—disciplined self-transformation—as a legitimate Purāṇic method to reach higher ends.
Narrative (Ākhyāna) illustrating dharma and sādhana; not a pañcalakṣaṇa heading.
Tapas is ‘inner heat’ that refines intention and karma, making the aspirant a fit vessel for śakti (here, Sarasvatī’s grace).