Shloka 39
Adhyaya 22 — Kuvalayashva’s Death through Daitya-Deceit and Madalasa’s Self-Immolation
मातुः सतीत्वं मद्वंशवैमल्यं शौर्यमात्मनः ।
संग्रामे संत्यजन् प्राणान् नात्यजद् द्विजरक्षणम् ॥
mātuḥ satītvaṃ mad-vaṃśa-vaimalyaṃ śauryam ātmanaḥ |
saṃgrāme saṃtyajan prāṇān nātyajad dvija-rakṣaṇam ||
«(គាត់បានថែរក្សា) ភាពសុចរិតរបស់ម្តាយ ការបរិសុទ្ធនៃវង្សត្រកូលរបស់ខ្ញុំ និងវីរភាពរបស់ខ្លួន។ ទោះបីបានបោះបង់ជីវិតក្នុងសង្គ្រាម ក៏គាត់មិនបានបោះបង់ការការពារអ្នកកើតពីរដង (ព្រះព្រាហ្មណ៍) ទេ»។
{ "primaryRasa": "vira", "secondaryRasa": "shanta", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Heroism is validated not merely as martial success but as steadfast service to dharma—here, safeguarding the brāhmaṇa order and the moral capital of family virtue.
Not pañcalakṣaṇa; it is a dharma-centered exemplum within narrative (vaṃśānucarita-like tone, but not a formal genealogy passage).
The ‘twice-born’ can also be read as the ‘reborn’ spiritual principle (discrimination/inner priesthood). Protecting it at the cost of life symbolizes prioritizing awakened conscience over survival-instinct.