Shloka 2
Adhyaya 15 — Karmic Retribution: Rebirths After Naraka and the King’s Compassion in Hell
उपाध्यायव्यलीकन्तु कृत्वा श्वा भवति द्विजः ।
तज्जायां मनसावाञ्छन् तद्द्रव्यञ्चाप्यसंशयम् ॥
upādhyāyavyalīkaṃ tu kṛtvā śvā bhavati dvijaḥ /
tajjāyāṃ manasāvāñchan taddravyaṃ cāpy asaṃśayam
ព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ដែលប្រព្រឹត្តការលួចលាក់ ឬក្បត់ចំពោះគ្រូរបស់ខ្លួន នឹងក្លាយជាសត្វឆ្កែ។ អ្នកដែលលោភលន់ក្នុងចិត្តចំពោះភរិយារបស់គ្រូ—ហើយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គ្រូផងដែរ—ក៏ធ្លាក់ដូចគ្នា ដោយមិនសង្ស័យ។
{ "primaryRasa": "bhayanaka", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
The teacher-student bond is treated as sacrosanct; betrayal and covetousness—even mental—are ethically weighty. Inner intention is not morally neutral.
Dharma instruction and karmic anthropology; not a pancalakṣaṇa core topic.
Becoming a dog symbolizes loss of discernment and subjection to appetite; it mirrors the inner state of one who trades reverence for craving.