Shloka 326
Draupadī-apaharaṇa-saṃdeśaḥ
Report of Draupadī’s Abduction and the Pāṇḍavas’ Pursuit
अमन्यत वधे युक्तान् समर्थाश्व सुयोधन: । दुर्योधनने यह मान लिया कि संशप्तकगण तथा कर्ण ये शत्रुधाती अर्जुनके वधमें लगे हुए हैं और इसके लिये वे समर्थ हैं
amanayata vadhe yuktān samarthāś ca suyodhanaḥ |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ សុយោធនៈ (ទុរយោធនៈ) បានសន្និដ្ឋានថា អ្នកដែលចូលរួមក្នុងភារកិច្ចសម្លាប់ គឺមានសមត្ថភាព—ដោយជឿថា ក្រុមសំសប្តកៈ រួមជាមួយកರ್ಣៈ បានប្តេជ្ញាចិត្តពេញលេញដើម្បីបំផ្លាញអర్జុនៈ។ ខណ្ឌនេះបង្ហាញថា ការជឿជាក់លើកម្លាំង និងសម្ព័ន្ធមិត្ត អាចរឹងក្លាយជាការប្រាកដចិត្តខាងសីលធម៌ ទោះបីគោលដៅគឺការសម្លាប់អ្នកសុចរិតក៏ដោយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse shows how a leader’s conviction can be shaped by martial calculations—mistaking capability and commitment for moral rightness. It implicitly contrasts strategic confidence with ethical discernment, a recurring Mahābhārata theme where intent (to kill the righteous) carries grave moral weight regardless of tactical strength.
Vaiśampāyana reports Duryodhana’s assessment: he believes the Saṁśaptaka warriors and Karṇa are actively engaged in, and capable of, killing Arjuna. It is a moment of Kaurava expectation that their chosen champions will eliminate a key Pāṇḍava hero.