Shloka 25
Draupadī’s Rebuke of Jayadratha and Dhaumya’s Admonition (Āraṇyaka-parva, Adhyāya 252)
जुद्वत्यग्नौ हवि: क्षीरं मन्त्रवत् सुसमाहिता: । ब्राह्मणा वेदवेदाड़पारगा: सुदृढव्रता:
Vaiśampāyana uvāca: juhvaty agnau haviḥ kṣīraṃ mantravat susamāhitāḥ | brāhmaṇā vedavedāṅgapāragāḥ sudṛḍhavratāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយ៖ ពួកព្រាហ្មណ៍—ដែលមាំមួនក្នុងវ្រត និងជ្រាបច្បាស់វេទ និងវេទាង្គ—អង្គុយដោយចិត្តផ្តោតមួយ ហើយដោយការសូត្រមន្តត្រឹមត្រូវ បានចាប់ផ្តើមបូជាអាហុតិជាឃី និងបាយទឹកដោះ (ខីរ) ចូលទៅក្នុងភ្លើងបរិសុទ្ធដែលកំពុងឆេះភ្លឺ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Dharmic action is shown as disciplined and inwardly focused: ritual is not mere outward performance but requires steadiness in vows, mastery of sacred knowledge, and a collected mind while acting in accordance with mantra and rule.
The narrator describes learned, vow-observant Brahmins performing a fire-sacrifice, offering ghee and milk-based oblations into the kindled fire while reciting mantras with concentrated attention.