Shloka 2
द्रौपदी–सत्यभामा संवादः
Draupadī and Satyabhāmā on ethical household conduct
अग्निर्यश्न शिवो नाम शक्तिपूजापरश्न सः | दुःखार्तानां च सर्वेषां शिवकृत् सततं शिव:
agnir yaḥ śivo nāma śaktipūjāparaś ca saḥ | duḥkhārtānāṃ ca sarveṣāṃ śivakṛt satataṃ śivaḥ ||
ព្រះមារកណ្ឌេយៈមានព្រះវាចាថា៖ «អគ្គីដែលល្បីដោយនាម ‘សិវៈ’ (Śiva) នោះ តែងតែឧទ្ទិសខ្លួនក្នុងការគោរពបូជា សក្តិ (Śakti)។ ទ្រង់ធ្វើសិវៈ—សេចក្តីកុសល និងសុខសាន្ត—ដល់មនុស្សទាំងឡាយដែលរងទុក្ខជានិច្ច; ដូច្នេះហើយទ្រង់ត្រូវបានហៅថា ‘សិវៈ’—អ្នកប្រទានកល្យាណ»។
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse explains the etymological and ethical sense of the name ‘Śiva’: the divine is called Śiva because he continually brings welfare (śiva) to beings in distress, emphasizing compassion and beneficence as defining divine qualities.
Mārkaṇḍeya is describing a form/aspect of Agni who is known as ‘Śiva’ and is devoted to Śakti-worship, highlighting his role as a constant benefactor of those suffering.