Shloka 26
प्रावृट्-शरत्-वर्णनम् — Description of the Monsoon and Autumn; Sarasvatī in the Pāṇḍavas’ Exile
गुहाकारेण वक््त्रेण चतुर्दष्टेण राजता दीप्ताक्षेणातिताम्रेण लिहानं सृक्किणी मुहुः
vaiśampāyana uvāca | guhākāreṇa vaktreṇa caturdaṣṭreṇa rājatā dīptākṣeṇātitāmreṇa lihānaṃ sṛkkiṇī muhuḥ |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ ដោយមាត់ដូចរូងភ្នំ ប្រកបដោយចង្កូមបួនភ្លឺរលោង និងភ្នែកឆេះភ្លើង ក្រហមខ្លាំង វាបានលិតជ្រុងមាត់របស់ខ្លួនម្តងហើយម្តងទៀត។ ពស់ដ៏គួរឱ្យខ្លាចនោះ—មានអំណាចធ្វើឱ្យសត្វទាំងអស់ភ័យស្លន់ស្លោ ដូចកាលាន្តក និងយម—ហាក់ដូចជាកំពុងស្តីបន្ទោសអ្នកដទៃដោយដង្ហើមហ៊ឺហា និងសំឡេងគ្រហឹមដូចសត្វសិង្ហ បង្ហាញភាពភ័យដែលកើតឡើងពេលកម្លាំងឥតបានគ្រប់គ្រងដោយធម៌។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how sheer might and terrifying appearance—when not governed by dharma—become instruments of intimidation. By likening the creature to Yama and Kālāntaka, the text underscores the ethical contrast between rightful authority and fear-based domination.
Vaiśampāyana describes a monstrous serpent encountered in the forest: its cave-like mouth, four fangs, flaming red eyes, and repeated licking of its mouth-corners intensify the scene’s dread, as it seems to menace others with hissing breath and a roar.