Shloka 23
प्रावृट्-शरत्-वर्णनम् — Description of the Monsoon and Autumn; Sarasvatī in the Pāṇḍavas’ Exile
अतकिक्रान्तास्तु वेगेन जगामानुसूत: शनै: ततो5मरवरप्रख्यो भीमसेनो महाबल:
Vaiśampāyana uvāca: atikrāntās tu vegena jagāma anusūtaḥ śanaiḥ; tato ’maravaraprakhyo bhīmaseno mahābalaḥ.
វៃសម្បាយណៈបាននិយាយថា៖ ពស់ទាំងឡាយ ដែលត្រូវបានជំរុញឲ្យលើសកម្រិតដោយការភ័យខ្លាច បានរត់គេចយ៉ាងលឿន; ហើយភីមសេនៈបានតាមក្រោយពួកវា ដើរយឺតៗតែមានស្ថេរភាព។ បន្ទាប់មក ភីមសេនៈ អ្នកមានកម្លាំងមហិមា និងភ្លឺរលោងដូចទេវតាអធិរាជ បានទៅមុខ ហើយឃើញអជ្ជករ (ពស់ធំ) មួយយ៉ាងមហាសាល គួរឲ្យរោមឈរ ស្នាក់នៅកន្លែងភ្នំដែលលំបាកទៅដល់ ដោយរាងកាយធំរបស់វារុំជុំវិញរូងធំមួយ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights steadiness and fearlessness: Bhīma does not rush blindly but advances with controlled resolve, confronting danger directly. It also frames heroic strength as disciplined action rather than mere speed or aggression.
Bhīma’s lion-roar terrifies the cave-dwelling serpents, who flee at great speed. Bhīma follows them and then comes upon a gigantic python occupying a cavern in a remote, difficult mountain location.