Shloka 22
प्रावृट्-शरत्-वर्णनम् — Description of the Monsoon and Autumn; Sarasvatī in the Pāṇḍavas’ Exile
ततो भीमस्य शब्देन भीता: सर्पा गुहाशया:
tato bhīmasya śabdena bhītāḥ sarpā guhāśayāḥ |
បន្ទាប់មក ដោយសារសំឡេងគំហុករបស់ភីមៈ ពស់ទាំងឡាយដែលស្នាក់នៅក្នុងរូងភ្នំបានភ័យខ្លាច ហើយរត់គេចយ៉ាងលឿន។ ភីមសេនៈបានដើរទៅមុខយ៉ាងមាំមួន ហើយតាមក្រោយពួកវាទៅ។ ភ្លឺរលោងដូចទេវតាអធិរាជ និងមានកម្លាំងមហិមា គាត់បានឃើញអជ្ជករ (ពស់ធំ) មួយយ៉ាងមហាសាល ដែលគួរឲ្យរោមឈរ—វារុំជុំវិញរូងធំមួយ ហើយស្នាក់នៅកន្លែងលំបាកទៅដល់លើភ្នំ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power and courage are not ends in themselves; they often serve to reveal concealed threats and initiate a deeper moral test. Bhīma’s roar drives hidden serpents out, setting the stage for discernment and right action rather than impulsive aggression.
Vaiśaṃpāyana narrates that Bhīma’s loud cry frightens the cave-dwelling serpents, who flee quickly. Bhīma follows them and soon encounters a terrifying, enormous python occupying a cavern in a difficult mountain region.