Shloka 46
Adhyāya 168: Arjuna’s counters to māyā-rains and the onset of darkness
Nivātakavaca engagement
ततस्तदू धनुरादाय तूणौ चाक्षय्यसायकौ । प्रादान्ममैव भगवान् धारयस्वेति चाब्रवीत्
tatas tadū dhanur ādāya tūṇau cākṣayyasāyakau | prādān mamaiva bhagavān dhārayasveti cābravīt | amaratvam apahāya brūhi yat te manogatam |
បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានព្រះភាគ (ព្រះសិវៈ) បានយកធ្នូនោះ និងកន្ត្រកព្រួញទាំងពីរដែលពេញដោយព្រួញមិនចេះអស់ ហើយប្រគល់ឲ្យខ្ញុំ ព្រមទាំងមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ចូរយកទៅកាន់ទុក»។ ទ្រង់បន្តថា៖ «ឱ អ្នកដុតសត្រូវ! ខ្ញុំពេញចិត្តចំពោះអ្នក។ ចូរនិយាយ—ខ្ញុំនឹងសម្រេចកិច្ចការអ្វីឲ្យអ្នក? វីរបុរសអើយ ប្រាប់ខ្ញុំអំពីបំណងណាដែលនៅក្នុងចិត្តអ្នក; ខ្ញុំនឹងបំពេញវា—លើកលែងតែអមរភាព»។
अजुन उवाच
Educational Q&A
Divine favor follows disciplined effort and sincerity, yet even divine boons are bounded by cosmic order: immortality is withheld, underscoring that dharma operates within limits and that a seeker should ask for purposeful, righteous aims rather than absolute escape from mortality.
After testing and then being satisfied with Arjuna, Śiva reveals his favor by returning/gifting Arjuna’s bow and granting him two quivers with inexhaustible arrows, inviting Arjuna to state a wish—explicitly excluding the request for immortality.