Shloka 167
Adhyāya 168: Arjuna’s counters to māyā-rains and the onset of darkness
Nivātakavaca engagement
इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि निवातकवचयुद्धपर्वणि गन्धमादनवासे युधिष्ठटिरार्जुनसंवादे सप्तषष्ट्यधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate vanaparvaṇi nivātakavacayuddhaparvaṇi gandhamādanavāse yudhiṣṭhirārjunasaṃvāde saptaṣaṣṭyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ដូច្នេះ ក្នុង «មហាភារត» ដ៏បរិសុទ្ធ នៅក្នុង «វនបរវ»—ជាពិសេសក្នុងផ្នែកស្តីពីសង្គ្រាមប្រឆាំងនឹង និវាតកវច—នៅពេលបណ្ឌវស្នាក់នៅ កន្ធមាទន ក្នុងសន្ទនារវាង យុធិષ્ઠិរ និង អារជុន—ជំពូកទី ១៦៧ បានបញ្ចប់។ (នេះជាកថាបញ្ចប់ជំពូក មិនមែនជាពាក្យនិយាយក្នុងរឿងទេ។)
अजुन उवाच
Educational Q&A
This line is not a teaching verse but a colophon: it situates the chapter within the Mahābhārata’s larger architecture (parva, sub-parva, setting, and interlocutors), reminding readers that ethical reflection and narrative action are framed through carefully organized dialogues and contexts.
The text is marking the end of a chapter set during the Pāṇḍavas’ stay at Gandhamādana, within the portion connected to the Nivātakavacas episode, and presented as part of a dialogue between Yudhiṣṭhira and Arjuna.