Shloka 11
Adhyāya 168: Arjuna’s counters to māyā-rains and the onset of darkness
Nivātakavaca engagement
भगुतुड़्मथो गत्वा काम्यकादास्थितस्तप: । एकरात्रोषित: कज्चिदपश्यं ब्राह्मणं पथि
Bhṛgutungaṃ atho gatvā Kāmyakād āsthitas tapaḥ | ekarātroṣitaḥ kaścid apaśyaṃ brāhmaṇaṃ pathi ||
អర్జុនបាននិយាយថា៖ «ខ្ញុំបានទៅដល់ភ្នំភ្រឹគុទុង្គ ហើយដោយចិត្តមាំមួនក្នុងការធ្វើតបស្យា បន្ទាប់ពីចាកចេញពីព្រៃកាម្យក ខ្ញុំបានស្នាក់នៅទីនោះមួយយប់។ បន្ទាប់មក ពេលខ្ញុំបន្តដំណើរទៅមុខ ខ្ញុំបានឃើញព្រះព្រាហ្មណ៍ម្នាក់នៅលើផ្លូវ»។
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds tapas as a dharmic means of inner strengthening: Arjuna’s disciplined resolve and respectful attention to a brāhmaṇa signal that spiritual effort and reverence for learned virtue are integral to righteous conduct.
Arjuna narrates his movement from the Kāmyaka forest to the Bhṛgutunga mountain to pursue austerities; after staying one night, he continues his journey and meets (sees) a brāhmaṇa on the road, setting up the next episode.