Shloka 13
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
गीर्भिमिड्रलयुक्ताभित्रद्वयिणानां महात्मनाम् | अर्चितिरचनाहैं श्व स्तुवद्धिरभिनन्दिता:
gīrbhir indrālayuktābhir dvayīṇāṁ mahātmanām | arcitiracanāhaiḥ śva stuvaddhir abhinanditāḥ ||
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ មហាបុរសទាំងនោះ ត្រូវបានស្វាគមន៍ និងគោរពដោយពាក្យសរសើរដែលរៀបចំល្អ—និយាយដោយភាសាខ្ពង់ខ្ពស់ និងជ័យមង្គល—ដូច្នេះអ្នកសរសើរដែលប្រមូលផ្តុំគ្នា បានបង្ហាញការយល់ព្រម និងការគោរព។ ទិដ្ឋភាពនេះបញ្ជាក់គតិយុត្តិវប្បធម៌នៃការគោរពគុណធម៌ និងឋានៈខ្ពស់ ដោយពាក្យពិត និងសមរម្យ។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a dharmic social ethic: noble persons are to be received with fitting, well-composed, truthful praise. Speech is treated as a moral act—honoring merit through appropriate words sustains social order and respect for virtue.
The narrator describes a formal moment of reception: eminent figures (referred to as ‘the two great-souled ones’) are being welcomed and honored by people offering elevated eulogies, indicating public approval and reverence.