Shloka 62
Udyoga-parva Adhyāya 71 — Kṣatra-dharma Counsel, Public Legitimacy, and Mobilization
अकीर्ति सर्वभूतेषु शाश्वतीं सोडधिगच्छति । जो शत्रुके कुलमें आबालवृद्ध सभी पुरुषोंका उच्छेद कर डालता है, वह वीरोचित यशसे वंचित हो जाता है। वह समस्त प्राणियोंमें सदा बनी रहनेवाली अपकीर्ति (निन्दा)-का भागी होता है || ६१ है || न हि वैराणि शाम्यन्ति दीर्घकालधृतान्यपि
akīrtiḥ sarvabhūteṣu śāśvatīṁ so 'dhigacchati | yo śatruke kule ābālavṛddhaṁ sarveṣāṁ puruṣāṇām ucchedaṁ karoti sa vīrocita-yaśasā vañcito bhavati | sa samasta-prāṇiṣu sadā sthitāyā apakīrteḥ (nindāyāḥ) bhāgī bhavati ||
យុធិષ્ઠិរៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «គេនឹងទទួលបានអពកិត្តិដែលនៅយូរអង្វែងក្នុងចំណោមសត្វលោកទាំងអស់។ បុរសណាដែលនៅក្នុងវង្សសត្រូវ បំផ្លាញបុរសទាំងអស់ចាប់ពីក្មេងរហូតដល់ចាស់ នោះបាត់បង់កិត្តិយសដ៏សមនឹងវីរបុរស ហើយក្លាយជាអ្នកដែលសត្វមានជីវិតទាំងឡាយតែងតែបន្ទោសជានិច្ច»។
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even in conflict, indiscriminate annihilation—especially wiping out an enemy’s entire family across generations—is condemned. Such cruelty destroys true heroic honor and brings lasting ill-fame before all beings; dharma requires restraint and proportionality in violence.
In Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Yudhiṣṭhira articulates a moral boundary for kṣatriya conduct: victory sought through total extermination of an enemy’s lineage is not valor but a source of perpetual blame, undermining the very fame warriors seek.