Shloka 37
धृतराष्ट्र-संजय संवादः — उपप्लव्यगमनाज्ञा
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Command to Proceed to Upaplavya
अजातशशतन्रुं कुशलं सम पृच्छे: पुन: पुनः प्रीतियुक्त वदेस्त्वम् । जनार्दनं चापि समेत्य तात महामात्र वीर्यवतामुदारम्
ajātaśatruṁ kuśalaṁ samapṛcchaḥ punaḥ punaḥ prītiyuktaṁ vades tvam | janārdanaṁ cāpi sametya tāta mahāmātra vīryavatām udāram, sañjaya |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «ឱ សញ្ជ័យ! ចូរអ្នកទៅ ហើយសួរសុខទុក្ខអជាតសត្រុ (យុធិស្ឋិរា) ម្តងហើយម្តងទៀត ដោយពាក្យពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។ ហើយ កូនអើយ! ក្រោយបានជួបជាមួយជនារទនៈ (ក្រឹෂ្ណៈ) អ្នកមានចិត្តទូលាយ មានអំណាច និងជាអ្នកលើកំពូលក្នុងចំណោមអ្នកខ្លាំងទាំងឡាយ ចូរសួរសុខទុក្ខព្រះអង្គផងដែរ»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even when conflict is imminent, dharma requires diplomacy grounded in goodwill: inquire after others’ welfare repeatedly, speak with affection, and honor moral authority (here, Kṛṣṇa) to sustain the possibility of peace.
Sañjaya is instructed to go as a messenger and warmly ask after Yudhiṣṭhira’s well-being again and again, and also to meet Kṛṣṇa (Janārdana) and inquire after him—setting a tone of respectful, peace-oriented communication before the larger negotiations of the Udyoga Parva.