Shloka 36
धृतराष्ट्र-संजय संवादः — उपप्लव्यगमनाज्ञा
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Command to Proceed to Upaplavya
तस्य क्रोधं संजयाहं समीक्ष्य स्थाने जानन् भृशमस्म्यद्य भीत: । स गच्छ शीघ्र प्रहितो रथेन पाञ्चालराजस्य चमूनिवेशनम्
tasya krodhaṃ saṃjayāhaṃ samīkṣya sthāne jānan bhṛśam asmy adya bhītaḥ | sa gaccha śīghra prahito rathena pāñcālarājasya camūniveśanam, saṃjaya |
វៃសម្បាយនៈបាននិយាយថា៖ «សញ្ជ័យ! ដោយឃើញកំហឹងរបស់ព្រះអង្គ—ហើយដឹងថាវាសមហេតុសមផល—ថ្ងៃនេះខ្ញុំភ័យខ្លាំងណាស់។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកទៅភ្លាមៗ តាមការបញ្ជូនរបស់ខ្ញុំ ជិះរទេះទៅកាន់ជំរំយោធារបស់ព្រះរាជាបញ្ចាល»។
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights political and ethical discernment: anger can be ‘proper’ (sthāne) when grounded in justice, and recognizing such justified wrath should prompt timely, responsible action—here, urgent diplomacy—to prevent escalation.
The speaker reports fear after witnessing a powerful person’s justified anger and immediately orders Sanjaya to depart by chariot to the Panchala king’s military camp—setting up an urgent diplomatic contact in the tense lead-up to war.