Shloka 36
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
संरम्भादब्रवीद् राम: क्रोधपर्याकुलेक्षण:
saṃrambhād abravīd rāmaḥ krodha-paryākulekṣaṇaḥ | śatru-damana duryodhana! paraśurāmaḥ jīne krodha-bhare netrābhyāṃ paśyan mahā-roṣāveśam āgamya idaṃ vacaḥ uvāca | tathāpi ahaṃ priya-vacanaiḥ bhṛgu-śreṣṭhaṃ mahātmānaṃ punaḥ punaḥ śānta-bhāvāya prārthayām āsa; sa tu kathaṃcid api śāntaḥ na babhūva ||
រាមបាននិយាយថា៖ «ឌុរយោធន អ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ! ព្រះបារាសុរាម ដោយភ្នែកពោរពេញដោយកំហឹង បាននិយាយពាក្យទាំងនេះក្នុងរោលរាលដ៏សាហាវ។ ទោះយ៉ាងណា ខ្ញុំបានព្យាយាមបន្ធូរចិត្តមហាត្មាអ្នកនោះ—អ្នកប្រសើរបំផុតក្នុងវង្សភೃគុ—ម្តងហើយម្តងទៀត ដោយពាក្យទន់ភ្លន់ និងពាក្យពេញចិត្ត សូមឲ្យគាត់ស្ងប់ស្ងាត់; ប៉ុន្តែគាត់មិនអាចស្ងប់បានឡើយ មិនថាយ៉ាងណាក៏ដោយ»។
राम उवाच
Educational Q&A
Even when confronted with intense wrath—especially from a revered ascetic—one should attempt conciliation through gentle speech and repeated appeals to calm. The passage highlights the ethical priority of self-restraint and peacemaking, while also acknowledging that anger can become ungovernable once it overwhelms discernment.
Parashurama (Rama) addresses Duryodhana, describing how Parashurama, eyes inflamed with anger, spoke in a burst of fury. The speaker reports that he repeatedly tried to pacify the Bhargava sage with pleasing words, but Parashurama would not calm down.