Shloka 16
Kṣātra-dharma as the Public Foundation of Dharma (क्षात्रधर्म-प्रशंसा)
वेदानधीत्य धर्मेण राजशास्त्राणि चानघ । संतानादीनि कर्माणि कृत्वा सोम॑ निषेव्य च
vedān adhītya dharmeṇa rājaśāstrāṇi cānagha | santānādīni karmāṇi kṛtvā somaṁ niṣevya ca ||
ភីṣ្មៈបានមានព្រះវាចា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រដែលគ្មានបាប! អ្នកគ្រប់គ្រងគួរតែសិក្សាវេទ និងវិជ្ជានៃរាជធម៌ដោយចិត្តស្ថិតក្នុងធម៌ជាមុនសិន។ បន្ទាប់មក ក្រោយបានបំពេញកាតព្វកិច្ចចាប់ពីការបង្កើតពូជពង្សជាដើម គួរចូលរួមពិធីយជ្ញ និងទទួលសោមៈតាមវិធី។ ដោយឈរលើចំណេះដឹងបរិសុទ្ធ និងការប្រព្រឹត្តត្រឹមត្រូវដូច្នេះ ទើបសមស្របក្នុងការពារប្រជារាស្ត្រ និងដើរតាមផ្លូវរាជធម៌នៃសេចក្តីរុងរឿងដោយសុចរិត»។
भीष्म उवाच
Educational Q&A
A king’s authority must rest on disciplined study and dharma: first master the Vedas and political-royal science, then perform household and sacrificial duties (including Soma rites). Legitimate rule is portrayed as an outgrowth of learning, self-restraint, and prescribed obligation.
In the Shanti Parva’s instruction on rājadharma, Bhishma addresses the king (Yudhiṣṭhira in the broader context) and lays out a sequence for royal life: education in sacred and political knowledge, fulfillment of lineage and ritual responsibilities, and thereby becoming qualified to govern righteously.