Shloka 17
Nārada’s Account of the Kaliṅga Svayaṃvara: Duryodhana’s Seizure and Karṇa’s Escort
कर्णस्तेषामापततामेकैकेन शरेण ह । धनूंषि च शरब्रातान् पातयामास भूतले
karṇas teṣām āpatatām ekaikena śareṇa ha | dhanūṃṣi ca śarabrātān pātayāmāsa bhūtale ||
នារ៉ដៈបាននិយាយថា៖ ពេលពួកគេវាយលុកចូលមក ករណៈបានបាញ់ម្នាក់ៗដោយព្រួញតែមួយ បណ្ដាលឲ្យធ្នូ និងកញ្ចប់ព្រួញរបស់ពួកគេធ្លាក់ចុះលើដី។ ទិដ្ឋភាពនេះបង្ហាញច្បាស់នូវធម៌សង្គ្រាមរបស់ក្សត្រិយៈ—ជំនាញដាច់ខាតដែលប្រើដើម្បីដកអាវុធ និងគ្រប់គ្រងសត្រូវក្នុងកម្តៅសមរភូមិ។
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of mastery and decisiveness in battle: superior skill can neutralize opponents swiftly, often by disarming them, demonstrating controlled power rather than mere slaughter.
As multiple foes rush forward, Karṇa shoots each attacker with a single arrow, knocking down their bows and arrow-sheaves onto the ground, effectively disabling their ability to fight.