Nāgendra–Brāhmaṇa Saṃvāda: Praśna-vidhi and Dharmic Approach on the Gomatī Riverbank
वायौ चाकाशसंलीने आकाशे च मनो<नुगे । व्यक्ते मनसि संलीने व्यक्ते चाव्यक्ततां गते
vaiśaṃpāyana uvāca | vāyau cākāśa-saṃlīne ākāśe ca mano'nuge | vyakte manasi saṃlīne vyakte cāvyaktatāṃ gate, nṛpaśreṣṭha ab tuṃ pañcabhūtoṃke ātyantika-pralayakī bāt suno | pūrvakāleṃ jab is pṛthvīkā ekārṇavake jala-meṃ laya ho gayā | jalakā tejas-meṃ, tejas-kā vāyu-meṃ, vāyu-kā ākāśa-gaṃ, ākāśa-kā mana-meṃ, mana-kā vyakta (mahat-tattva) meṃ, vyakta-kā avyakta prakṛti-meṃ, avyakta-kā puruṣa-meṃ arthāt māyā-viśiṣṭa īśvara-meṃ aur puruṣa-kā sarvavyāpī paramātma-meṃ laya ho gayā, us samaya sab or kevala andhakāra-hī-andhakāra chā gayā | uske sivā aur kuch bhī jñāna nahīṃ paṛtā thā ||
វៃសម្បាយនៈបានមានព្រះវាចា៖ «ពេលខ្យល់លាយចូលទៅក្នុងអាកាស ហើយអាកាសតាមទៅក្នុងចិត្ត; ពេលចិត្តលាយចូលទៅក្នុងគោលការណ៍ដែលបង្ហាញ (មហត) ហើយអ្វីដែលបង្ហាញត្រឡប់ទៅជាមិនបង្ហាញ—ឱ ព្រះរាជាដ៏ប្រសើរបំផុត សូមស្តាប់ការលាយរលាយចុងក្រោយនៃធាតុធំទាំងប្រាំ។ កាលពីមុន ផែនដីនេះលាយចូលទៅក្នុងទឹកនៃមហាសមុទ្រតែមួយ; ទឹកលាយចូលទៅក្នុងភ្លើង; ភ្លើងលាយចូលទៅក្នុងខ្យល់; ខ្យល់លាយចូលទៅក្នុងអាកាស; អាកាសលាយចូលទៅក្នុងចិត្ត; ចិត្តលាយចូលទៅក្នុងមហត; មហតលាយចូលទៅក្នុងប្រក្រឹតិដែលមិនបង្ហាញ; អ្វីដែលមិនបង្ហាញលាយចូលទៅក្នុងបុរុស (ព្រះអម្ចាស់ដែលភ្ជាប់ជាមួយម៉ាយា); ហើយបុរុសលាយចូលទៅក្នុងអាត្មាដ៏លាតសន្ធឹងទាំងអស់—នៅពេលនោះ គ្រប់ទិសមានតែភាពងងឹត; មិនអាចដឹងឃើញអ្វីផ្សេងទៀតឡើយ»។
वैशग्पायन उवाच
All manifested reality is impermanent and resolves step-by-step into subtler causes, culminating in the Supreme Self. The passage uses the dissolution sequence to point beyond the elements and mind to the ultimate, all-pervading Paramātman.
Vaiśaṃpāyana instructs a kingly listener about the ‘final dissolution’ (ātyantika pralaya), describing how earth, water, fire, wind, space, mind, and higher principles are successively reabsorbed until only undifferentiated darkness is perceived.