Shloka 34
Puruṣaikatva-vyākhyāna: The One Virāṭ Puruṣa and the Many ‘Puruṣas’
Rudra–Brahmā Saṃvāda
ब्राह्मणानां प्रकोपेन प्रविष्टो वसुधातलम् । मानितास्ते तु विप्रेन्द्रास्त्वं तु गच्छ द्विजोत्तम
brāhmaṇānāṁ prakopena praviṣṭo vasudhātalam | mānitās te tu viprendrās tvaṁ tu gaccha dvijottama, pakṣirāja |
ភីष្មា បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ដោយសារកំហឹងរបស់ព្រាហ្មណ៍ ព្រះអង្គបានចូលទៅក្នុងលោកក្រោមដី។ ទោះជាយ៉ាងណា ព្រះអង្គតែងតែគោរពបូជាព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរទាំងនោះជានិច្ច។ ដូច្នេះ ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុត—ឱ ព្រះរាជាបក្សី—ចូរអ្នកទៅរកព្រះអង្គ។»
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even when one suffers due to the anger or curse of Brahmins, the ethical ideal upheld here is continued reverence toward the virtuous and learned; honoring the worthy is presented as a sustaining dharmic principle despite adversity.
Bhishma explains that certain persons, compelled by the Brahmins’ wrath, have gone into the underworld; nevertheless they had maintained respect for eminent Brahmins. He then instructs the addressed figure—called ‘best of the twice-born’ and ‘king of birds’—to go to them.