Puruṣaikatva-vyākhyāna: The One Virāṭ Puruṣa and the Many ‘Puruṣas’
Rudra–Brahmā Saṃvāda
द्विजोत्तम महाभाग पश्यतां वचनान्मम । सम्राड् राजा वसुर्नाम धर्मात्मा संशितव्रत:,“महाभाग पक्षिप्रवर! तुम मेरी आज्ञासे कठोर व्रतका पालन करनेवाले धर्मात्मा सम्राट् राजा वसुके पास जाकर उन्हें देखो
dvijottama mahābhāga paśyatāṁ vacanān mama | samrāḍ rājā vasur nāma dharmātmā saṁśitavrataḥ ||
ភីष្មា បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ព្រាហ្មណ៍ដ៏ប្រសើរបំផុត ឱ អ្នកមានភាគវាសនាធំ—សូមឲ្យពាក្យរបស់ខ្ញុំត្រូវបានគេគោរពស្តាប់។ មានសម្រដ្ឋរាជមួយព្រះនាម វសុ ជាព្រះរាជាដែលមានព្រលឹងធម៌ និងមាំមួនក្នុងវ្រតតាបស។ តាមបញ្ជារបស់ខ្ញុំ ចូរអ្នកទៅរកព្រះអង្គ ហើយទៅឃើញព្រះអង្គ។»
भीष्म उवाच
Bhishma highlights an ethical exemplar: a ruler whose sovereignty is grounded in dharma and disciplined vows. The verse frames righteous kingship as inseparable from moral restraint and steadfast observance.
Bhishma addresses a learned ‘twice-born’ person and directs him to go, by Bhishma’s instruction, to meet and observe Emperor King Vasu, introduced as a dharmic and vow-steady ruler—likely as part of a larger illustrative account.