Shloka 29
Nārāyaṇasya Guhya-nāmāni Niruktāni (Etymologies of Nārāyaṇa’s Secret Epithets) / नारायणस्य गुह्यनामानि निरुक्तानि
अलें परिग्रहेणेह दोषवान् हि परिग्रह: । कृमिर्हि कोषकारस्तु बध्यते स परिग्रहात्
alaṁ parigraheṇeha doṣavān hi parigrahaḥ | kṛmir hi koṣakāras tu badhyate sa parigrahāt ||
នារទៈបាននិយាយថា៖ នៅទីនេះ មិនចាំបាច់ប្រមូលផ្តុំទ្រព្យវត្ថុជាច្រើនឡើយ ព្រោះការចងចិត្តនឹងការកាន់កាប់ពិតជាពោរពេញដោយទោស។ ដង្កូវសូត្រ ទោះបីបង្កើតសំបុកក៏ដោយ ក៏ត្រូវចងខ្លួនដោយសារការប្រមូលនោះឯង—អ្វីដែលវាសន្សំក្លាយជាចំណងរបស់វា។
नारद उवाच
Educational Q&A
Excessive acquisition (parigraha) is inherently blameworthy because it breeds attachment and becomes a cause of bondage; contentment and non-accumulation are praised as conducive to freedom.
Nārada is instructing his listener within the Śānti Parva’s discourse on dharma and liberation, using the silkworm’s cocoon as a vivid example: what one gathers and builds for oneself can become the very trap that binds.