Shloka 31
Adhyāya 33 — Yudhiṣṭhira’s Post-Conflict Remorse and Inquiry on Āśrama Discipline (शोक-विमर्शः, आश्रम-जिज्ञासा)
जो धर्मका विनाश चाहते हुए अधर्मके प्रवर्तक हो रहे हों
ekaṃ hatvā yadi kule śiṣṭānāṃ syād anāmayam | kulaṃ hatvā ca rāṣṭraṃ ca na tad vṛttopaghātakam ||
វ្យាសបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ប្រសិនបើសម្លាប់មនុស្សតែម្នាក់ អាចធ្វើឲ្យសមាជិកល្អប្រពៃនៅសល់ក្នុងគ្រួសាររួចផុតពីទុក្ខវេទនា ហើយប្រសិនបើបំផ្លាញវង្សកុលពុករលួយមួយ អាចធ្វើឲ្យទូទាំងនគរទទួលបានសុខសាន្ត និងសេចក្តីសុខមង្គល នោះអំពើបែបនោះមិនមែនជាការបំផ្លាញសីលធម៌ឡើយ។ ចំណុចសីលធម៌គឺថា កម្លាំងដែលប្រើដើម្បីទប់ស្កាត់ការរលំរលាយនៃធម្ម (dharma) និងការពារមនុស្សជាច្រើនពីគ្រោះថ្នាក់ដែលបង្កដោយមនុស្សតិច មិនមែនជាការបំផ្លាញសេចក្តីល្អដោយខ្លួនវាទេ—បើវាត្រូវបានដឹកនាំទៅលើអ្នកដែលលើកស្ទួយអធម្ម (adharma) ដោយសកម្ម។
व्यास उवाच
Educational Q&A
When a single harmful agent or a corrupt group threatens the welfare of the righteous and the stability of society, removing that source of harm—though severe—need not be a breach of dharma, because it aims at protecting right conduct and the greater good.
Vyāsa is articulating a principle of moral and political judgment in the Śānti Parva: the legitimacy of punitive action against those who promote adharma, arguing that safeguarding the many and preserving social order can justify harsh measures against a few.