Shloka 19
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
स वनेः5ग्नीन् यथान्यायमात्मन्यारोप्य धर्मवित् | निर्दधन्दो वीतरागात्मा ब्रह्माश्रमपदे वसेत्
sa vaneḥ agnīn yathānyāyam ātmany āropya dharmavit | nirdahand(o) vītarāgātmā brahmāśramapade vaset |
ជនកៈបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ «បន្ទាប់មក បុរសដែលដឹងធម៌ តាមវិធានសាស្ត្រ គួរដកភ្លើងបរិសុទ្ធទាំងនោះ (ភ្លើងអគ្និហោត្រ) មកដាក់ក្នុងអាត្មា; ហើយដោយបាន ‘ដុតឲ្យអស់’ ការចងពាក់ព័ន្ធលោកិយ និងការពឹងផ្អែកលើពិធីកម្ម ទាំងមានចិត្តវីតរាគ (គ្មានការចងចិត្ត) គួររស់នៅក្នុងអាស្រមសន្យាស (saṃnyāsa) ដែលឧទ្ទិសដល់ការពិចារណាព្រហ្ម (Brahman)»។
जनक उवाच
Educational Q&A
The verse teaches the dharmic transition from external ritual maintenance (the sacred fires) to inner realization: one should, in a rule-governed way, internalize the fires into the Self and live as a detached renunciant devoted to Brahman-contemplation.
Janaka is describing the proper conduct of a dharma-knower who is ready for renunciation: after duly concluding the fire-based Vedic obligations by ‘placing the fires in the Self,’ he becomes free from attachment and enters the Brahman-oriented renunciant mode of life.