Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
शुक उवाच उत्पन्ने ज्ञानविज्ञाने निर्दच्धे हदि शाश्वते । किमवश्यं निवस्तव्यमाश्रमेषु भवेत् त्रिषु
śuka uvāca utpanne jñāna-vijñāne nirdagdhe hṛdi śāśvate | kim avaśyaṃ nivastavyam āśrameṣu bhavet triṣu ||
ស៊ុកៈបានសួរថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ប្រសិនបើនៅក្នុងអាស្រមព្រហ្មចារីយៈផ្ទាល់ សេចក្តីដឹងអនន្ត និងប្រាជ្ញាដែលបានសម្រេច (ជ្ញាន-វិជ្ញាន) បានកើតឡើង ហើយអសុទ្ធភាពក្នុងចិត្តត្រូវបានដុតឲ្យអស់ទៅហើយ តើសម្រាប់មនុស្សនោះ នៅតែចាំបាច់ត្រូវឆ្លងកាត់អាស្រមបីដែលនៅសល់ទៀតឬ?»
शुक उवाच
The verse frames a dharma-question: if liberating knowledge and inner purification arise already in brahmacarya, must one still obligatorily pass through the remaining life-stages (gṛhastha, vānaprastha, sannyāsa), or can realization itself authorize a different course.
Śuka addresses the King and poses a pointed inquiry about the necessity of following the sequential āśrama system when a seeker has already attained mature knowledge and burned away inner defilements.