Shloka 35
जनक–सुलभा संवादः
Janaka–Sulabhā Dialogue on Mokṣa and Non-attachment
विविक्तशीलाय विधिप्रियाय विवादहीनाय बहुश्रुताय । विजानते चैव न चाहिततक्षमे दमे च शक्ताय शमे च देयम्
viviktaśīlāya vidhipriyāya vivādahīnāya bahuśrutāya | vijānate caiva na cāhitakṣame dame ca śaktāya śame ca deyam ||
វសិષ્ઠៈបានមានព្រះវាចា៖ «អំណោយ (នៃគោលបង្រៀននេះ) គួរផ្តល់ដល់អ្នកដែលមានអាកប្បកិរិយាស្ងប់ស្ងាត់ និងមានវិន័យ ស្រឡាញ់នីតិវិធីត្រឹមត្រូវ មិនចូលចិត្តជម្លោះ និងស្តាប់រៀនច្រើន—ដល់អ្នកដែលយល់ដឹងពិតប្រាកដ មិនអត់ឱនចំពោះអំពើមិនសមរម្យ ហើយមានសមត្ថភាពទាំងក្នុងការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងក្នុងសេចក្តីស្ងប់ស្ងាត់ខាងក្នុង»។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Charity is ethically meaningful when directed to a worthy recipient—someone disciplined, non-contentious, learned, discerning, intolerant of wrongdoing, and established in self-control (dama) and mental tranquility (śama).
Vasiṣṭha is instructing on dharma in the Śānti Parva, specifying the qualities of a proper recipient of gifts, thereby guiding how dāna should be practiced with discernment rather than indiscriminately.