Shloka 24
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
स तमोनुद इत्युक्त: सर्वज्ञैर्वेंदपारगै: | विमलो वितमस्कक्न निर्लिड्रोडलिड्भरसंज्ञित:
sa tamonuda ity uktaḥ sarvajñair vedapāragaiḥ | vimalaḥ vitamaskaś ca nirliṅgo ’liṅgasaṃjñitaḥ ||
វសិષ્ઠៈបានមានព្រះវាចា៖ ព្រះឥសីទាំងឡាយដែលដឹងគ្រប់យ៉ាង ហើយបានឆ្លងដល់ឆ្នេរឆ្ងាយនៃវេទ ទ្រង់ហៅព្រះអង្គថា «តមោនុទ»—អ្នកបំបាត់ភាពងងឹត (អវិជ្ជា)។ ព្រះអង្គបរិសុទ្ធ លើសពីអន្ធការនៃតមស៍ មិនមានស្នាមមន្ទិល ឬការបាំងបិទអាក្រក់ណាមួយឡើយ; ព្រះអង្គគ្មានសញ្ញាសម្គាល់ ឬកំណត់ព្រំដែនណាមួយ ប៉ុន្តែត្រូវបានហៅថា «អលិង្គ» (គ្មានសញ្ញា)។ ដោយសមាធិដ៏ស្រាលល្អិត និងការត្រួតពិនិត្យខាងក្នុង យោគីបានឃើញដោយផ្ទាល់នូវព្រះអាត្មា—សាក្សីនៃសព្វវត្ថុ ដែលមិនកើត និងមិនស្លាប់។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
The Supreme Self is the dispeller of ignorance (tamas) and is ultimately without limiting marks (liṅga). True yoga culminates in direct realization of this pure, signless Reality—beyond the guṇas and conceptual attributes.
Vasiṣṭha is instructing about the nature of the highest Reality as understood by Vedic seers: they name it “Tamonuda,” describe it as pure and beyond darkness, and characterize it as ‘without sign,’ indicating transcendence of all upādhis (limiting adjuncts).