Shloka 25
अव्यक्त–पुरुष–विवेकः (Discrimination of Avyakta/Prakṛti and Puruṣa) — Yājñavalkya’s Anvīkṣikī to Viśvāvasu
योग एष हि योगानां किमन्यद् योगलक्षणम् । एवं पश्यं प्रपश्यन्ति आत्मानमजरं परम्
yoga eṣa hi yogānāṁ kim anyad yogalakṣaṇam | evaṁ paśyan prapaśyanti ātmānam ajaraṁ param ||
វសិષ્ઠៈបានមានព្រះវាចា៖ «នេះហើយជាសារសំខាន់នៃយោគទាំងអស់—តើមានសញ្ញាសម្គាល់យោគអ្វីទៀតអាចលើសពីនេះ? ដោយឃើញដូច្នេះ អ្នកឃើញដែលបានវិន័យខ្លួន ឃើញព្រះអាត្មាដ៏ឧត្តម—មិនកើត មិនចាស់ទ្រុឌទ្រោម និងលើសលប់។ ការឃើញនេះមិនមែនជាទ្រឹស្តីទេ ប៉ុន្តែជាការសម្រេចដោយសីលធម៌ និងសមាធិ ដែលអវិជ្ជាត្រូវបានបំបាត់ ហើយពន្លឺខាងក្នុងនៃការយល់ដឹង បង្ហាញសច្ចៈដ៏បរិសុទ្ធ គ្មានគុណលក្ខណៈ និងគ្មានឧបាធិ»។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Yoga is defined here as direct, clear seeing of the Supreme Self—ageless and transcendent. The verse frames authentic yoga not as external technique alone but as inner realization that culminates in the vision of the highest Ātman.
In Śānti Parva’s instructional setting, Vasiṣṭha speaks as a teacher, summarizing what constitutes the true hallmark of yoga: the contemplative vision by which accomplished practitioners behold the Supreme Self.