Shloka 54
अव्यक्त-गुण-पुरुषविवेकः | Avyakta, Guṇas, and Discrimination of Puruṣa
अक्षर: क्षरमात्मानमबुद्धिस्त्वभिमन्यते
akṣaraḥ kṣaram ātmānam abuddhis tv abhimanyate |
វសិષ્ઠបានមានព្រះវាចា៖ អាត្មាអក្សរ (មិនរលាយ) ត្រូវបានបញ្ញាដែលមិនចែកច្បាស់យល់ខុសថាជាក្សរ (រលាយ)។ ទោះមិនបានធ្វើតបស្យា ក៏គិតខ្លួនជាតបស្វី; ទោះមិនបានទៅណា ក៏គិតខ្លួនជាអ្នកដើរទៅមក។ ទោះឆ្ងាយពីពិភពលោក ក៏គិតខ្លួនជាសំសារី; ទោះពិតជាមិនភ័យ ក៏គិតខ្លួនភ័យ។ ដូច្នេះ ទោះជាអក្សរ ក៏យល់ខ្លួនថាក្សរ ហើយទោះលើសពីបញ្ញា ក៏នៅតែអួតថាខ្លួនឆ្លាត—នេះជាកំហុសធម៌កើតពីមោហៈអំពីអាត្មា។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Misidentification is the root ethical and spiritual error: the imperishable Self is wrongly taken as perishable, leading to false self-images (ascetic, traveler, worldly, fearful) and pride in intellect even when the Self transcends intellect.
In Śānti Parva’s instruction on peace and liberation, Vasiṣṭha explains how delusion (abuddhi) makes one superimpose changing attributes onto the Self, producing contradictory self-conceptions and bondage in saṃsāra.