Shloka 302
अव्यक्त-गुण-पुरुषविवेकः | Avyakta, Guṇas, and Discrimination of Puruṣa
इस प्रकार श्रीमहाभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत मोक्षधर्मपर्वमें वायिष्ठ और करालजनकका संवादविषयक तीन सौ दोवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṃ śrīmahābhārata-śāntiparva-ke antargata mokṣadharmaparva-meṃ vāyiṣṭha aura karālajanaka-kā saṃvāda-viṣayaka trīṃ śata dovāṃ adhyāya pūrā huā
ដូច្នេះ បានបញ្ចប់ជំពូកទី ៣០២ ក្នុងមោក្សធម្មបರ್ವ នៃសាន្តិបર્વ ក្នុងស្រីមហាភារតៈ ដែលមានប្រធានបទជាសន្ទនារវាង វាយិષ્ઠ និង ករាលជនក។ នេះជាកថាបញ្ចប់ (colophon) សម្គាល់ការបញ្ចប់នៃការប្រៀនប្រដៅនោះ ក្នុងវចនាធិប្បាយធំអំពីមោក្ស និងធម៌ត្រឹមត្រូវ។
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
This line is a colophon rather than a doctrinal verse: it signals that the chapter’s teaching was delivered through a dialogue framed within the Mokṣadharma section, whose broader aim is to orient the listener toward liberation (mokṣa) and the ethical-spiritual disciplines that support it.
The text is formally closing the chapter, stating that the three-hundred-and-second chapter—focused on the dialogue between Vāyiṣṭha and Karālajanaka—has concluded within the Mokṣadharma portion of the Śānti Parva.