Shloka 32
Saṃhāra-krama (The Sequence of Cosmic Dissolution) — Yājñavalkya’s Discourse
स्नेहपूर्णे यथा पात्रे मन आधाय निश्चलम् । पुरुषो युक्त आरोहेत् सोपानं युक्तमानस:,पृथ्वीनाथ! जैसे सिरपर रखे हुए तेलसे भरे पात्रकी ओर मनको स्थिरभावसे लगाये रखनेवाला पुरुष एकाग्रचित्त हो सीढ़ियोंपर चढ़ जाता है और जरा भी तेल नहीं छलकता, उसी तरह योगी भी योगयुक्त होकर जब आत्माको परमात्मामें स्थिर करता है, उस समय उसका आत्मा अत्यन्त निर्मल तथा अचल सूर्यके समान तेजस्वी हो जाता है
snehapūrṇe yathā pātre mana ādhāya niścalam | puruṣo yukta ārohet sopānaṁ yuktamānasaḥ || pṛthvīnātha! yathā śirasā dhṛte tailapūrṇapātre manaḥ sthirīkṛtyaika-citto janaḥ sopānāni ārohati na ca kiñcid api tailaṁ praskhalati, tathā yogī’pi yogayukto yadā ātmānaṁ paramātmani sthāpayati tadā tasya ātmā atyanta-nirmalaś ca niścalas ca sūryavad dīptimān bhavati ||
ភីෂ្មៈបានមានពាក្យថា៖ «ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃផែនដី! ដូចជាបុរសម្នាក់ ដាក់ចិត្តឲ្យនឹងនរណ៍លើភាជន៍ពេញដោយប្រេង ដែលត្រូវបានតុល្យលើក្បាល ហើយឡើងជណ្តើរដោយចិត្តមួយចំណុច ដោយមិនឲ្យប្រេងហូរចេញសូម្បីតែបន្តិច; ដូច្នោះដែរ យោគីដែលមានវិន័យក្នុងយោគ នៅពេលដែលគាត់ដាក់អាត្មាឲ្យស្ថិតនៅក្នុងព្រះអាត្មាខ្ពស់បំផុត នោះគាត់ក្លាយជាស្អាតខាងក្នុង និងមិនរអិលរអួល; ភាពដឹងរបស់គាត់ភ្លឺរលោងដូចព្រះអាទិត្យ»។
भीष्म उवाच