Shloka 28
परिव्राजक-आचारः (Conduct of the Wandering Renunciant) — Mahābhārata, Śānti-parva 269
कर्मवं पुरुषस्याह शुभं वा यदि वाशुभम् | एवं पक््वकषायाणामानन्त्येन श्रुतेन च
karmavaṁ puruṣasyāha śubhaṁ vā yadi vāśubham | evaṁ pakvakāṣāyāṇām ānantyena śrutena ca ||
កបិលៈ «ឈ្មោះ និងស្ថានភាពរបស់មនុស្ស ត្រូវបានកំណត់តាមកម្មរបស់គេ—ថាជាកម្មល្អ ឬកម្មអាក្រក់។ ប៉ុន្តែសម្រាប់អ្នកដែលកលេសក្នុងចិត្ត ដូចជារាគៈ និងទ្វេសៈ បានទុំសព្វគ្រប់ ហើយត្រូវបានបំផ្លាញអស់; អ្នកដែលតណ្ហាបានរលត់; អ្នកដែលបរិសុទ្ធទាំងក្នុងទាំងក្រៅ; និងអ្នកដែលបញ្ញាតាំងនៅលើមោក្សៈ—ក្នុងទស្សនៈរបស់អ្នកដឹងតត្ត្វៈទាំងនោះ អ្វីៗទាំងអស់ត្រូវបានឃើញថាជាព្រហ្មទាំងស្រុង ដោយអំណាចនៃព្រះព្រហ្មវិជ្ជាអនន្ត និងការស្តាប់ព្រះគម្ពីរ។ នេះហើយជាសក្ខីកម្មដែលយើងតែងបានឮពីអ្នកប្រាជ្ញ»។
कपिल उवाच
Educational Q&A
Moral identity and worldly designation follow one’s actions (good or bad), but the purified knower—free from craving and inner defilements—sees all as Brahman through liberating knowledge supported by scriptural hearing.
Kapila is instructing about the ethical force of karma and contrasting it with the liberated perspective: when passions are exhausted and the intellect is fixed on moksha, the world is apprehended as Brahman, as affirmed by traditional scriptural testimony.